Hiszpański najlepiej czyta się w opowiadaniach
Opowiadanie, po hiszpańsku cuento, to duma literatury hiszpańskojęzycznej, od legend Bécquera po dżunglę Quirogi. Dla uczącego się ma zaletę bardziej przyziemną: kończy się. Na tej stronie opowiadania są ułożone według trudności: najpierw piętnaście napisanych dla uczących się na poziomach A2, B1 i B2, potem historie, które już znasz, w adaptacjach na poziomie B1, a na końcu klasyczne opowiadania bez skrótów.
Horacio Quiroga napisał Cuentos de la selva dla własnych dzieci: to osiem opowiadań o zwierzętach z dżungli Misiones, pisanych krótkimi zdaniami i zwykłymi słowami. To klasyka, od której większość uczących się może zacząć. Jest tu też Poe w hiszpańskim przekładzie: El corazón delator ma około 2000 słów, czyli jest klasyką na jeden wieczór.
Jak wybrać opowiadanie po hiszpańsku na swoim poziomie
Otwórz opowiadanie na poziomie A2 i przeczytaj pierwszą stronę. Jeśli klikasz rzadziej niż co dziesiąte słowo, zostań na tej półce. Jeśli nie klikasz prawie nic, przejdź na B1.
Pisany hiszpański opowiada w pretérito, a nieregularne formy tego czasu w niczym nie przypominają bezokoliczników: fue, tuvo, dijo, hizo. Kliknij taką formę, a zobaczysz, jaki czasownik się za nią kryje. Po trzech albo czterech opowiadaniach przestaniesz je klikać.
W klasyce spodziewaj się form vosotros i długich zdań w trybie łączącym. Nie analizuj każdego z osobna: czytaj dla samej historii i zapisuj tylko te słowa, które chcesz zapamiętać.
O co pytają początkujący
- Ile czasu zajmuje jedno opowiadanie po hiszpańsku?
- Opowiadania napisane dla uczących się zajmują od dziesięciu do piętnastu minut. Adaptacje to co najmniej pół godziny. Z klasyki El corazón delator zajmuje około dwudziestu minut, a Cuentos de la selva to osiem osobnych opowiadań.
- Czy klasyczne opowiadania są uproszczone?
- Nie. To pełne teksty, w hiszpańskim oryginale albo w wydanym przekładzie. Tylko teksty z pierwszych trzech półek są napisane albo zaadaptowane dla uczących się.
- Czy hiszpański na tej stronie jest z Hiszpanii, czy z Ameryki Łacińskiej?
- I taki, i taki. Quiroga pisał w Urugwaju i Argentynie, Blasco Ibáñez i Julia de Asensi w Hiszpanii. Różnicę widać w kilku słowach i w formach vosotros, a jedno i drugie wyjaśni kliknięcie.