Francuskie opowiadania, od baśni po Maupassanta
Francja dała opowiadaniu jego mistrza: Maupassant napisał ich około trzystu, a większość ma zaledwie kilka stron. Zanim po niego sięgniesz, znajdziesz na tej stronie opowiadania na swoim poziomie: najpierw piętnaście napisanych dla uczących się na poziomach A2, B1 i B2, potem historie, które już znasz, w adaptacjach na poziomie B1, a na końcu klasykę w oryginale.
Znajomość z nim najlepiej zacząć od Contes de la Bécasse: to siedemnaście opowiadań po mniej więcej 2000 słów, które myśliwi opowiadają sobie przy kolacji. Każde to klasyka na jedno posiedzenie, a następne zaczyna się od zera, więc trudne opowiadanie kosztuje Cię jeden wieczór, a nie całą książkę.
Jak wybrać opowiadanie po francusku na swoim poziomie
Otwórz opowiadanie na poziomie A2 i przeczytaj pierwszą stronę. Jeśli klikasz rzadziej niż co dziesiąte słowo, ta półka jest dla Ciebie. Jeśli nie klikasz prawie nic, przejdź na B1.
Pisany francuski opowiada w passé simple, czasie, którym nikt nie mówi: il fut, elle prit, ils virent. Podręczniki zostawiają go na później, a opowiadania używają go od pierwszego akapitu. Kliknij formę, a zobaczysz jej czasownik. Przy trzecim opowiadaniu rozpoznasz te formy już bez tabelki.
Słuchaj podczas czytania. Francuski nie wymawia większości końcowych liter i łączy słowa ze sobą, więc zdanie, które słyszysz, jest krótsze od tego, które widzisz. Czytanie z włączonym audio pozwala połączyć jedno z drugim.
O co pytają początkujący
- Ile czasu zajmuje jedno opowiadanie po francusku?
- Opowiadania napisane dla uczących się zajmują od dziesięciu do piętnastu minut. Adaptacje to co najmniej pół godziny. Le port zajmuje dwadzieścia minut, a Contes de la Bécasse to siedemnaście osobnych opowiadań.
- Czy klasyka jest uproszczona?
- Nie. To pełne teksty: Maupassant, Stendhal i Mérimée we francuskim oryginale, Poe i Dostojewski we francuskim przekładzie. Tylko teksty z pierwszych trzech półek są napisane albo zaadaptowane dla uczących się.
- Którą klasykę przeczytać najpierw?
- Le port, a potem dowolne opowiadanie z Contes de la Bécasse. Maupassant pisze zwykłymi słowami i krótkimi akapitami, dlatego czyta się go także we francuskich szkołach.